پاواروتی

کابوس

pavaroty — Tue, 05 Jan 2010 16:43:18 GMT

این بخشی از ۷ پلان کابوسی بود که دیدم و عین خوابم اجراش کردم.
اولین بار که کابوس دیدم کشیدم.
بعدها فهمیدم درد را می توان مکتوب کرد.

پ.ن۱:مجموعه تصویرسازی "کابوسها " رو در هفت پست جداگانه به روز خواهم کرد.
پ.ن۲:تکنیک اثر:آب و مرکب و لاک ناخن

نمایشگاه

pavaroty — Fri, 01 Jan 2010 11:53:18 GMT

گالری هنر شماره۳/فرهنگسرای ارسباران
با احترام از شما و همراهان دعوت می شود در مراسم گشایش نمایشگاه"قصه رنگدانه ها"
شامل آثار تصویرسازی"سمانه مطلبی"و"رکسانا نجف" شرکت فرمایید.
افتتاح:۳شنبه ۲۲ دی ماه از ساعت ۱۶ تا ۱۹
بازدید روزانه ۹ تا ۱۹ به جز روزهای جمعه
نمایشگاه تا روز ۵شنبه ۱ بهمن ادامه دارد.

سیگارها برای که روشن می شوند

pavaroty — Wed, 23 Dec 2009 07:39:18 GMT

بوی تینر میاد.
هوا گرفته است ,نزدیکای ظهره ولی رنگ آسمون تیره است.
آدم احساس می کنه هشت شبه.
تو کتابی خونده بودم که سردردهای نیچه ای و تهوع های سارتری گاهی گریبان گیر آدم می شود
اما تا به حال از نزدیک و به فاصله دو سانتی حس اش نکرده بودم.
پشت بوم ما تو طبقه سوم نصف النهار شرقی خونه است.
از اینجا می شه رو همه چیز احاطه داشت.
رو همسایه های مغرور, رو دکترهای بورژوایی, رو مارکسیست های واقع نگر!
قولی داده بودم.نشد که بهش عمل کنم.
یقه کتم رو صاف می کنم,هوا سوز بدی داره.
شلوارم کشیده شده رو زمین.
با خودم میگم:در بسته کلید می خواد نه زجه.
دود سیگار بین انگشت هام تاب می خوره.

پ.ن۱: حیلت منجنیق نخست ابلیس نهاد از بهر آنکه تا ابراهیم را به آتش اندازد.
پ.ن۲:و اتخذالله ابراهیم خلیلا/و خدا ابراهیم را دوست گرفت.
پ.ن۳:احمقانه ترین کار تو زمستون رفتن به کافه شوکاست!
اگه می خواین بدونین چرا امتحانش کنید!

pavaroty — Sun, 13 Dec 2009 07:49:18 GMT

دوشنبه نهم مرداد هشتاد و پنج وب سایت رسمی شهریار توکلی راه اندازی شد.
تو قسمی از این وب سایت یک مجموعه عکس هست به نام my family.
این مجموعه اونقدر به من نزدیک بود و آشنا که امروز از صبح تمام حواسم پی یکی از این عکس ها بود.
نمی دونم چرا این پست رو می نویسم شاید به خاطر نزدیک بودن افتتاحیه نمایشگاهش تو
گالری ماه مهر یا شاید هم...
اصلا دلیلش چه اهمیتی داره مهم بوی این عکس ها بود که از صبح کلافه ام کرده!

پ.ن۱: www.shahriartavakoli.com
پ.ن۳:خبرنگار از جوانفکر مشاور رسانه ای رییس دولت می پرسد :
مگر حضرت امام زمانی نگفته بودند اگر عکس مرا نیز پاره کردند شما عکس العمل نشان ندهید؟(به نقل از شبهای زمستانی)

خوابش آشفته

pavaroty — Wed, 09 Dec 2009 10:17:18 GMT

می روم از شهر شما
این شهر لعنتی با همه زنهای دل فریب اش,
برای شما.

پریای مهربون

pavaroty — Mon, 07 Dec 2009 07:50:18 GMT

بارون میاد.
اونقدر ریز که تو دستهام نمی افته.
شاملو داره پریاش رو می خونه:
"شهر ما مار داره,بیابوناش خار داره,هرکی باهاش کار داره دلش خبردار داره..."
عطر چایی دارچینی می پیچه زیر بینیم.
کلی پارچه رنگی قد و نیم قد ریخته دور و برم.
هنوز کار مجله تموم نشده,تیغ کاتر دستمو می بره.
خونش میریزه رو کار کلاژم.
شاملو بدون اینکه به من توجه کنه ادامه میده.
تلفن خونه میمیره از بس زنگ می خوره,با خودم میگم:خدایا چرا برش نمی دارم!
خون بند میاد.
برق میره.
تلفن قطع میشه.
شاملو ادامه میده.
کار من خراب شده...

پ.ن:برق رو دوست ندارم چرا که با رفتنش برای چند لحظه هم که شده هیچ کس هیچ کاری انجام نمیده
این سکوت آنی...این لحظه های بلاتکلیفی رو دوست دارم.مخصوصا وقتی بابا با دستهاش رو دیوار شکل حیوانات رو درمیاورد.

آرزوهاي محال

pavaroty — Thu, 03 Dec 2009 09:52:18 GMT

پسری که شلوار گشاد سبز خوشرنگی تنشه,یه تنه داره جماعتی رو سرگرم می کنه.
میترا از پشت سرم میگه:آقا این پسره چقدر وراجه!
آبان می زنه زیر خنده و میگه:می خوای بهش بگم؟
بعد هم بدون اینکه منتظر جواب میترا بمونه بی هوا میگه:
"آقا چقدر حرف میزنین!صف تاتره,تو رو خدا یه ذره با فرهنگ باشین!بعد هم راست راست تو صورت ماها نگاه میکنین میگین زن ها زیاد حرف می زنن!"
پسره که با اعتماد به نفس تر از این حرفهاست,وقتی میبینه دوستهاش هم دارن می خندند،
بلند جواب میده:
"همینه دیگه خانوم,هنری جماعت یا دست دارند یا زبون!
ما که دستش رو نداریم بذار حداقل زبون بریزیم!"
خندم میگیره,در حالی که دارم تو کیف به اون شلوغی دنبال کیف پولم می گردم ,
بوی عطر ferrari مي پيچه زير بينيم.
نا خودآگاه برمي گردم.
خاطره گنگ بي هويت.
خاطره اي كه سالها پيش شايد يه واقعيت بود.
عطرهاي آشناي لعنتي.
آرزو مي كنم كاش حس بويايي نداشتم.

پ.ن۱:ماه ها پيش نوشتم وبلاگ جانداد شبيه كسوف مي مونه،كم مياد،دير مياد،اما تاثير خودش رو مي ذاره.خواستم بگم اين كسوف به روزه!!!
www.jandad.blogfa.com
پ.ن۲:برف نو،برف نو،سلام،سلام،بنشين كه پاكي آوردي.
پ.ن۳:تمام خانه انار باران است.
پ.ن۴:اي سرو ناز حسن كه خوش مي روي به ناز/عشاق را به ناز تو هرلحظه صد نياز
پ.ن۵:اکسیژن هم تاریخ مصرفش تمام شد.
پ.ن۶:این روزها عجیب بوی ته سیگار می دهد.

آذر

pavaroty — Sat, 28 Nov 2009 14:52:18 GMT

دوران راهنماییم رو تو مدرسه مذهبی بودم.
به طبع پوشش همچین مدارسی چادره.
مدرسه ام رو دوست داشتم،شاید به همین دلیل هم گاو پیشونی سفید مدرسه بودم،اما چون جز مقام آوران مدرسه تو منطقه یا استان یا کشوری بودم کاری به کارم نداشتند.
تمام اتفاقات هیجانی مدرسه،از جمله تولدها یا بزن و بکوبها یا هرچیز خارق العاده دیگه،از جمله بردن یه همستر به مدرسه یه جورایی به من ختم میشد.
اما خاطره ای که از اون مدرسه اینقدر محکم و قاطع ته ذهنم ته نشین شد،خاطره شیرینی نبود.
خاطره ای که هرسال تو سوز آذر ماه دوباره به من هجوم میاره.
موهای مشکی و لختی داشتم و البته دارم.
اونقدر لخت که تمام کش سرهام از روش سر می خورد.
بلند بود،یعنی عزیز نمی ذاشت کوتاه کنم.
اما بافتن هر روزه این موها برام عذاب الهی بود.
مخصوصا که تو مدرسه هم مقنعه ها رو باید برمی داشتیم و این قانون مدرسه بود.
دیوارهای مدرسه به قدر کافی بلند بود.
اونقدر گفتم و گفتم تا مامان و عزیز راضی شدند موهام رو کوتاه کنم.
قرار بود فردا صبحش سر صف جایزه مسابقه طراحی رو که بین 12منطقه تهران برگزار شده بود
و من اول شده بودم رو بهم بدهند.
وقتی اسمم رو سر صف خوندند انگار بچه ها تازه متوجه تغییرم شدند و همه با هم،
برای این بچه سال آخری که موهاش آب رفته بود "هورا" کشیدند.
اینکار باعث شد تا ناظم و مدیر و معلم پرورشیم بریزن سرم و با عصبانیت،
بهم بفهمونند که احتمال بیرون اومدن موها از مقنعه هست و این کار خلاف قانون مدرسه است!
اونقدر گفتند تا گریه ام گرفت.
از اون سال کوتاه کردن موهام شد یه جور اعتراض!
خنده داره...

پ.ن:این مرد با من حرف نمی زند،دایی مهدی را می گویم!
پ.ن۱:دل هنوز هم هوای انار دارد.

بی خوابی های این روزها

pavaroty — Tue, 24 Nov 2009 17:34:18 GMT

اتاق تاریکه,یه جوری که انگار هیچ وقت ادیسونی نبوده.
نزدیکای صبحه.
رادیو جوان داره تصنیفی رو پخش میکنه که نمی دونم چه احساسی بهش دارم.
خرده های پارچه,کتابهام,جزوه ها,
لیوانهایی که نشسته جمع شدن روی هم کنار اتاق,سوزن ته گردها,
سی دی هام,اتو,کاغذهای رنگی,
شلوغی از سر و روی اتاق آویزونه.
کارم هنوز آماده نیست.
وقتی رو کاری احاطه ندارم دیوونه میشم.
نمی تونم جمعشون کنم,پس همونجوری چراغ رو خاموش می کنم.
عقب,عقب می رم و چمباتمه می زنم کنار در کمد.
پاهام رو جمع می کنم تو سینه ام.
نمی دونم چرا امشب بوی سیگار اذیتم نمی کنه!

پ.ن:دل هوای انار کرده است.

کودکانه 2

pavaroty — Sat, 21 Nov 2009 17:32:18 GMT

ساعت دو نصفه شب بود که یادم اومد فردا تولد بچه ای دعوتم!
بچه ای که از هفته ها پیش هزاربار دعوتم کرده بود و در گوشی ازم قول گرفته بود تا ماگ براش ببرم!!
اینها رو تا صبح برای اون طراحی کردم.
دایره های برجسته روی ماگ سنگهایی که از جنوب آورده بودم با چسب آکواریوم چسبانده شده که غیر ممکنه کنده شه.
که البته قرار شد از این کارها برای مجله کیهان بچه ها هم انجام بدم.
اما از همه اینها با اهمیت تر ذوقیدن اون بچه بود.

پ.ن:راست می گفت...وقتی عشق نباشد چه فرقی می کند که کجای جهان ایستاده ای.